 Ontmoedigen roken
Voorzitter: dr. Lies van Gennip, directeur Stivoro
Roken is de belangrijkste vermijdbare veroorzaker van ziekte en sterfte in Nederland. Daarom staat in het visiedocument van de NPK beleidsgroep: de grootste – individuele en maatschappelijke – bijdrage aan kankerbestrijding is stoppen met roken.
Vergoeding van stopondersteuning
Het NPK sluit aan bij het Nationaal Programma Tabaksontmoediging 2006-2010 door zich hard te maken voor de vergoeding van stopondersteuning. Dit onderwerp draagt bij aan het voorkomen van kanker, vooral bij de lage welvaartsklassen. Roken komt bij die groepen meer voor, en mensen die hulp zoeken bij het stoppen, hebben meer dan drie keer zo veel kans dat het stoppen lukt. Toch gebruikt maar 30% van de stoppers hulp.
Erkenning van roken als verslavingsziekte
Omdat roken nu niet als verslavingsziekte erkend wordt, wordt stopondersteuning (bijvoorbeeld H-MIS) niet structureel vergoed. Daardoor is de stopondersteuning voor zowel huisarts als patiënt duur, en wordt het weinig toegepast. Het nog ontbreken van erkenning van roken als verslavingsziekte, is op dit moment een belangrijke belemmering voor het vergoeden van stopondersteuning.
Plan van aanpak
Het plan van aanpak kent drie stappen, waarvan de erkenning van roken als verslaving de eerste is. Daaruit moet een vergoeding voor stoppen met roken volgen, en moeten uiteindelijk de gezondheidsverschillen arm en rijk worden teruggedrongen.
Relevante documenten
|
