• Het percentage (volwassen) Nederlanders met obesitas (BMI≥30) is geleidelijk gestegen van 11% naar 12% van 2005 tot 2009. 
• Het percentage obese mensen bedroeg in 2009 12%, dit is gelijk aan het beoogde maximum dat gesteld is voor 2010.

• Het gestelde maximumpercentage obesitas (12%) is bereikt in 2009. In totaal rapporteert 11,8% van de volwassenen obesitas in 2009. 
• Het percentage volwassenen met obesitas is gestegen tussen 2000 en 2009 van 9,4% tot 11,8%. 
• Bij vrouwen komt obesitas vaker voor dan bij mannen, respectievelijk 12,4% en 11,2% in 2009. 
• Bij het doorzetten van deze stijgende trend zal het ‘maximum toelaatbare’ percentage worden overschreden.

• Er is op dit moment geen specifieke prioriteit gegeven aan obesitas in het kader van het NPK.
• Eerder gemaakte actieplannen in het NPK betreffende obesitas houden in:
  • Afspraken met producenten van voedingsmiddelen over betere informatie op etiketten en over reclame voor calorierijke producten. Een voorbeeld hiervan is het etiket/logo ‘gezondere keuze’.
  • Gezonder aanbod van snacks, dranken en maaltijden in bedrijven, scholen, ziekenhuizen, sportkantines, fastfoodketens en restaurants.
• Landelijk is er geen zicht op ingezette interventies.

Het aandeel van overgewicht op het ontstaan van kanker is groter dan lange tijd is aangenomen. Onlangs werd berekend dat de bijdrage van overgewicht op kanker in de orde ligt van 7 à 8%. Het is aannemelijk dat deze bijdrage de komende jaren stijgt tot zo’n 15%. Overgewicht is gerelateerd aan borstkanker, baarmoederhalskanker, nierkanker, darmkanker en slokdarmkanker (Signaleringscommissie Kanker, KWF Kankerbestrijding, 2004).

Er is sprake van obesitas indien de BodyMass Index (BMI) groter of gelijk is aan 30. De BMI is het lichaamsgewicht in kg gedeeld door het kwadraat van de lengte in m.
In formule: BMI= Gewicht (kg) / Lengte2 (m2). De gegevens betreffen volwassenen van 20 jaar en ouder.

De gegevens zijn afkomstig uit het CBS Permanent Onderzoek Leefsituatie (POLS), module Gezondheid en Welzijn. POLS is een personensteekproef op basis van de Gemeentelijke Basis Administratie. Meer informatie over de gegevensbron kan gevonden worden op http://statline.cbs.nl.

• De steekproefomvang is ongeveer 10.000 volwassenen per jaar en het responspercentage is ongeveer 67%.
• Omdat de cijfers betrekking hebben op een zelfgerapporteerde BMI, is onderschatting van het eigen gewicht (en dus de BMI) mogelijk.
• Gemeten gegevens verdienen daarom de voorkeur boven zelfgerapporteerde gegevens. Gemeten gegevens die representatief zijn voor prevalentie van overgewicht in de gehele Nederlandse bevolking ontbreken echter.
  
  

Uit gegevens van de Organisation of Economic Co-operation and Development (OECD) blijkt dat het percentage volwassenen met obesitas in Nederland lager is dan gemiddeld (15,4%) in de OECD-landen. Het percentage obese volwassenen is het laagst in Japan (3,4%) en het hoogst in de Verenigde Staten (34,3%). Nederland staat in dit rijtje op de 8e plaats van de 30 landen (Health at a Glance 2009: OECD indicators). Een belangrijke kanttekening bij deze gegevens is dat de cijfers moeilijk vergelijkbaar zijn door verschillen in de methode van de metingen in de diverse landen. Bij de zelfgerapporteerde BMI is er kans op onderschatting; data afkomstig uit daadwerkelijke metingen van lengte en gewicht zijn nauwkeuriger.

• Gezondheidsraad, Overgewicht en obesitas, Den Haag, 2003.
• Health at a Glance 2009: OECD indicators
• Signaleringscommissie Kanker van KWF Kankerbestrijding, De rol van voeding bij het ontstaan van kanker, Amsterdam, 2004.
• www.statline.cbs.nl